Tijdens mijn trainingen onder Tomita sensei heb ik het meerdere keren mogen horen : “Practice makes perfect” (oefening baart kunst). Zoals een andere Japanse sensei (Kensho Furuya) ooit eens schreef op het internet; een zwarte gordel is een witte gordel die door hard werken, bloed, zweet en tranen donker is geworden.

De training is belangrijk (niet de graad). Regelmatig trainen is de sleutel tot succes in elke discipline. Herhaling van de basistechnieken; tientallen keren, vervolgens honderden keren en zelfs duizenden keren – altijd maar opnieuw, altijd proberen om het nog beter te doen, blijven verfijnen, blijven bijschaven aan jezelf, je hele leven lang…

Sommige mensen denken dat het behalen van een bepaalde graad hen een soort goddelijke status verschaft; vaak zie je dat verschijnsel bij mensen die een zwarte gordel behaald hebben. Wanneer ze shodan hebben, zie je ze beginnen zweven. Totaal onterecht uiteraard. Shodan (de eerste zwarte gordel) betekent immers dat je de basistechnieken beheerst en dat het tijd wordt om je nu te concentreren op wat meer moeilijke zaken zoals bvb het verbeteren van je timing, het verbeteren van je snelheid, het verbeteren van je wapentechnieken, omgaan met meerdere aanvallers, enz. Anders gezegd, “shodan” betekent eigenlijk “nu kun je beginnen met iets te leren van gevorderde technieken”. Wanneer je dus ooit eens iemand ontmoet op de mat met een shodan die doet alsof hij God is – doe je oefening met hem, glimlach minzaam en heb medelijden met hem, want die sukkelaar heeft nog veel te leren…

Doorheen de verschillende jaren heb ik volgende uitspraken gehoord uit de mond van Tomita sensei over graden die zeer mooi mijn punt illustreren;

• “black belt, white belt … all the same! You should do the technique!”
• “second dan, …, fifth dan, master, … doesn’t exist! In reality you only get one chance!”
• “Belt is not going to help you”
• “When somebody says : I have this rank or that rank, already they are fixed in their mind! They shouldn’t think about it, otherwise they loose the head!”
• “Real time … don’t need it!”

Wanneer we trainen, bedenk dan dat de training datgene is waar je het moet van hebben. Het behalen van een bepaalde graad zal je geen plotse voldoening schenken, of maken dat je technieken ineens onweerstaanbaar worden.

Wie zijn hele leven traint en slechts op het einde van dat leven een zwarte gordel behaalt en dan pas voor het eerst een (kort) moment van vreugde kent op de mat, die heeft een volledig leven verspild…

Wie zijn hele leven traint en van elke training het beste maakt en probeert bij te dragen aan een aangename sfeer met zijn medeleerlingen, zal op het einde kunnen zeggen – ook al heeft hij misschien maar zijn hele leven een witte gordel gedragen – “ik heb 60 jaar aikido gedaan en ik heb van elk moment genoten”. Zulke mensen hebben geen graden nodig om zich goed te voelen…

Stefaan Six

‹ Verhelderende TekeningenomhoogPrijslijst voor Examens, Graden, Diploma's en Gordels ›